Vesaire vesaire...

*Sıkıcı günlerde kendi kendime yapmak istediğim şeyler oluyor, doğal olarak, ama bunları hiçbir zaman yapamıyorum, nedenini bilmiyorum. Gerçi biliyorum, tembellik. İnanılmaz tembellik yapıyorum çoğu zaman. Aslında tembellik değil ama daha çok üşengeçlik diyebilirim. Mesela yapmaktan çok keyif aldığım birkaç birşey vardı, mesela yazın Yeniköy'deki Caffee Nero'da oturup kitap okuyup internette surf yapmak, insanlarla sohbet etmeye bayılıyordum ve ne olursa olsun otobüse atlayıp bunu yapıyodum. Şimdi altımda araba var ama böyle bişey yapmaya nedense üşeniyorum. Çok acayip. Her neyse aklıma abuk subuk şeyler geliyor yapmak istediğim ama aklıma geldikçe yazmıyorum,unutuyorum vesaire. Ondan ötürü bundan sonra bunları zabıt altında tutmak için silinmeyecek, aklımdan çıksa dahi bir şekilde bir gün karşıma çıkıp bana "senin aklındaydık, yaaa" diye unuttuğum bu fikir kıvılcımlarını veya hayatıma dair planlarımı tekrar karşıma çıkaracak şeyi buldum sanırım o da bu blog. Herkese açık biyer olduğu için çekinmiyeceğim sanırım yazarken çünkü 2 tane takipçisi olan bu blogu pek okumaya niyetli insanlar oldugunu sanmıyorum.